Doodsangst

Ik ben bang voor de dood. Zo, daar staat het, zwart op wit. Het is niet onbegrijpelijk dat ik bang ben voor de dood. Mijn vader overleed toen ik 14 was en pas recentelijk ben ik erachter gekomen wat de echte impact daarvan was. Ik denk dat het grootste deel van de wereldbevolking bang is voor de dood, maar we praten er weinig over. De dood is voor veel mensen abstract, ongrijpbaar. Zelfs voor een gelovig persoon zoals ik. Begrijp me niet verkeerd, mijn geloof was en is een enorme bron van troost in tijden van overlijden. En toch ben en blijf ik een mens, eentje met een gebroken hart van een vader die gemist wordt.

Tegelijkertijd heeft het overlijden van mijn vader me veel waardevolle dingen geleerd. De belangrijkste is hoe kostbaar onze tijd is. Ik heb een persoonlijke aversie tegen mensen die zeggen: ‘Ik ga de komende jaren knallen, hard werken, veel geld verdienen, zodat ik vroeg kan pensioeneren. Dan kan ik genieten van mijn harde werk en lekker ontspannen.’ Want mijn ervaring is: wat als je dat niet haalt? Wat als je overlijd voordat je je pensioengerechtigde leeftijd behaalt? Zoals mijn vader, die 55 jaar was toen hij overleed. Daarom heb ik een aversie tegen een ‘ik geniet wel van het leven als ik gepensioneerd ben’-houding. Want ik weet uit ervaring dat je er niet zeker van bent of je je pensioen haalt. Daarom is het dus maar beter om vandaag te gaan leven alsof elke dag er toe doet.

Lees verder

Reiken naar de maan

Laatst heb ik eindelijk Apollo 11 gezien, de direct cinema documentaire over de eerste stappen van een mens op de maan. Zoveel dingen over de maanlanding vielen op hun plaats tijdens het bekijken van de documentaire, zoals hoe ‘the Eagle has landed’ gewoon een uitspraak was om te beschrijven dat het voertuig genaamd ‘the Eagle’ succesvol geland was. Ik had altijd gedacht dat dit een soort fancy NASA code was die ze gebruikten om hun successen te beschrijven, maar helaas, ze vermeldden gewoonweg de feiten.

Een maansverduistering boven de Okambara Elephant Lodge, Namibië

Er waren ook andere lessen die ik uit deze documentaire heb geleerd. Bijvoorbeeld, dat de landing op de maan een perfecte metafoor voor het leven is. (Neem mij vooral niet te letterlijk als ik zeg dat iets perfect is, ik heb de neiging om dit soort punten te overdrijven). De documentaire maakt gebruik van originele beelden en audio, opgenomen door NASA in 1969, om de verschillende stappen te laten zien van ongeveer 3,5 uur voor de lancering tot het moment dat ze (spoiler alert) veilig terug op de planeet Aarde landden. En de documentaire deed me beseffen dat ik  de thuisreis van de astronauten nooit eerder had overwogen.

Lees verder